Badania sok z jęczmienia

Sok z młodego jęczmienia – badania

 “Ocena młodego Jęczmienia jako potencjalnego źródła cennych substancji odżywczych.”

Jedną z możliwości, żeby zrównoważyć w sposób naturalny wartość  spożycia dostępnego dzisiaj jedzenia, jest dieta wzbogacona o tak zwaną “zieloną żywność”, czyli świeże lub suszone produkty pochodzenia roślinnego.

Młode części roślin zawierają ogromne ilości witamin oraz prowitaminy, przeciwutleniacze i inne substancje biologicznie czynne. Oczywiście, jeżeli te rośliny hodowane są na dobrej glebie i podlewane czystą wodą.

Młody Jęczmień zawiera znaczne ilości wapnia, miedzi, żelaza, magnezu, potasu, cynk, ß-karoten, kwas foliowy, kwas pantotenowy, witaminy: B1,B2, B6, C i E oraz chlorofil. Jednakże, zawartość składników odżywczych wszystkich odmian jęczmienia zależy od tego, gdzie rośliny rosną, ważna jest jakość gleby, średnia suma opadów, a także technika zbioru (Droushiotis 1984).

Najwyższe stężenia składników odżywczych w młodej trawie jęczmiennej są możliwe tylko podczas kilku najważniejszych dla rośliny dni w każdym miesiącu.

Młoda trawa jęczmienna znana jest także jako źródło przeciwutleniaczy, a najważniejsze z nich to O-glikozyl, isovitexin, dysmutaza ponadtlenkowa (SOD), katalaza (CAT), witamina E, witamina C, i karotenoidy. (Bamforth 1983; Aruoma & Halliwell 1987; Kitta et al. 1992; Osawa i in. 1992; Nakajima et al. 1998; Acar i in. 2001; Janda i in. 2003; Lee i in. 2003).

Suplementy diety oparte na zielonych częściach roślin mają swoją tradycję, zwłaszcza w krajach Azji Wschodniej. Również w Stanach Zjednoczonych, jedzenie jest już uzupełniane Zieloną Żywnością, a w szczególności sokiem z jęczmienia.

Nie znajdziemy u nich mielonego siana jęczmiennego , tylko ekstrakt z jęczmienia, czyli wyciśnięty i odparowany w niskich temperaturach sok z trawy uprawianej w ściśle kontrolowanych warunkach. Badania przeprowadzone w Stanach Zjednoczonych i Japonii wykazały, że wyciąg z młodych liści jęczmienia pomaga leczyć wiele z dzisiejszych chorób i zaburzeń zdrowotnych, takich jak otyłość, cukrzyca, zaburzenia krążenia, zapalenie stawów, niedokrwistość, nadmiernie wysoki poziom cholesterolu, problemy nerek i raka (Nishiyama i in 1994;. Shibamoto et al 1994)..

Niezwykłą cechą produktów pochodzących z młodego jęczmienia jest ich zdolność do degradacji pestycydów fosforoorganicznych (Durhamet al. 1999).

Celem poniższego badania jest ocena zawartości wybranych parametrów odżywczych jęczmienia oraz  jego hodowli w wybranych warunkach glebowych i klimatycznych.  A w drugiej części : utrzymywanie poziomu składników odżywczych na odpowiednim poziomie i przetwarzanie ich na trzy różne sposoby: zamrażanie, suszenie sublimacyjne, suszenie płynu.

Badanie

Metody. Sucha masa została określona przez ocenę grawimetryczną (Davídek et al. 1981).
Białko: Zawartość określono metodą Kjehldal (Davídek et al. 1981). (…)

Aktywność enzymu superoxid dysmutazy był oceniany dzięki zastosowaniu zestawu Ransod. Zestaw ten (Brytyjska firma Randox) jest przeznaczony do analizy aktywności SOD w próbkach krwi. Dokonaliśmy niezbędnych modyfikacji poszczególnych faz postępowania, szczególnie przygotowanie próbki, odpowiednio do zastosowanego materiału roślinnego (Belcrediováet al. 2006) w celu oceny aktywności katalazy spektrofotometrycznej. Metoda opiera się na pomiarze spadku absorbcji przy 240 nm (Bergmeyer1970).

Wniosek

Wyniki tego badania dostarczają informacji, które mogą pomóc w wykorzystaniu ekstraktu z jęczmienia w postaci unikalnego i całkowicie naturalnego źródła cennych odżywczo substancji. Testy z tymi substancjami charakteryzują młode rośliny jęczmienia uprawiane w 2005 roku, wysiewane w dwóch miejscach i zbierane w trzech fazach wzrostu.

Analiza zawartości witaminy C, wszystkich polifenoli, kwasu ferulowego, monosacharydów, aminokwasów i oznaczanie aktywności katalazy przyniosły dane wskazujące, że jest to cenny materiał roślinny, na którym warto kontynuować bardziej szczegółowe badania.

Wyniki wskazują również, że zawartość substancji odżywczych, które są silnie uzależnione od fazy wzrostu. Zależność od odmiany jęczmienia i siła wzrostu wydają się mniej ważne.

Badania, źródła, opracowania:

Acar O., Turkan I., Ozdemir F. (2001): Superoxide dismutase and peroxidase activities in drought sensitive and resistant barley (Hordeum vulgare L.) varieties.

Acta Physiologiae Plantarum, 23: 351–356.

Aruoma O.I., Halliwell B. (1987): Superoxide dependent and ascorbate dependent formation of hydroxyl radical from hydrogen peroxide in the presence of iron. Are lactoferrin and transferrin promoters of hydroxyl-radical generation? Biochemical Journal, 241: 273–278.

Bamforth C.W. (1983): Superoxide dismutase in barley. Journal of Institute of Brewering, 89: 420–423. Belcrediová N., Ehrenbergerová J., Havlová P. (2006): Enzym superoxid dismutasa v zrnu ječmene a sladu. Acta Universitatis Agriculturae et Silviculturae Mendelianae Brunensis, LIV, No. 2: 7–14.

Bergmeyer H.V. (1970): Methoden der Enzymatischen Analyse. Verlag Chemie GmbH, Weinheim:

273–282. Davídek J., Janíček G., Pokorný J. (1981): Laboratorní příručka analýzy potravin. SNTL-ALFA, Praha: 117–185.

Droushiotis D. (1984): The effect of variety and harvesting stage on forage production of barley in low rainfall environments. Journal of Agricultural Science, 102: 287–289.

Durham J., Ogata J., Nakajima S., Hagiwara Y., Shibamoto T. (1999): Degradation of organophosporous pesticides in aqueous extracts of young green barley leaves (Hordeum vulgare L.). Journal of the Science of Food and Agriculture, 79: 1311–1314.

Holasova M., Fiedlerova V., Roubal P., Pechacova M. (2004): Biosynthesis of folates by lactic acid bacteria and propionibacteria in fermented milk. Czech Journal of Food Sciences, 22: 175–181.

Janda T., Szalai G., Rios-Gonzales K., Veisz O., Pldi E. (2003): Comparative study of frost tolerance and antioxidant activity in cereals. Plant Science, 164: 301–306.Kitta K., Hagiwara Y., Shibamoto T. (1992): Antioxidative activity of an isoflavonoid 2”-O-glycosylisovitexin isolated from barley leaves. Journal of Agricultural and Food Chemistry, 40: 1843–1845.

Oraz:

Lachman J., Hosnedl V., Pivec V. (1997): Changes in the content of polyphenols in barley grains and pea seed after controlled accelerated ageing treatment. Scientia Agriculturae Bohemica, 28: 17–30.

Lee S.H., Jew S.S., Chang P.S., Hong I.J., Hwang E.S., Kim K.S., Kim K.T., Sung H.L. (2003): Free radical scavenging effect and antioxidant activities of barley leaves. Food Science and Biotechnology, 12: 268–273.

Miller N.J., Rice-Evan S.C., Davies M.J., Gopinathan V., Milner A. (1993): A novel method for measuring antioxidant capacity and its application to monitoring the antioxidant status in premature neonates. Clinical Science, 84: 407–412.

Moore S., Stein W.H. (1954): Procedures for the chromatographic determination of amino acids on four per cent cross-linked sulfonated polystyrene resins. Journal of Biological Chemistry, 211: 893–906.

Nakajima S., Hagiwara Y., Hagiwara H., Shibamoto T. (1998): Effect of the antioxidant 2”-O-glycosylisovitexin from young green barley leaves on acetaldehyde formation in beer stored at 50°C for 90 days. Journal of Agricultural and Food Chemistry, 46: 1529–1531.

Nishiyama T., Hagiwara Y., Hagiwara H., Shibamoto T. (1994): Inhibitory effect of 2”-O-glycosyl isovitexin and ?-tocopherol on genotoxic glyoxal formation in a lipid peroxidation system. Food and Chemical Toxicology, 32: 1047–1051.

Orsák M., Lachman J., Pivec V. (2000): Effect of UV-A and gamma-irradiation on the polyphenol levels in barley and pea seeds, seedlings and plants. Scientia Agriculturae Bohemica, 31: 181–196.

Osawa T., Katsuzaki H., Hagiwara Y., Shibamoto T. (1992): A novel antioxidant isolated from young green barley leaves. Journal of Agricultural and Food Chemistry, 40: 1135–1138.

Shibamoto T., Hagiwara Y., Hagiwara H., Osawa J.(1994): A flavonoid with strong antioxidative activity isolated from young green barley leaves. American Chemical Society, Washington, ACS Symp., Ser. 547: 153–163.

Spackman D.H., Stein W.H., Moore S. (1958): Automatic recording apparatus for use in the chromatography of amino acids. Analytical Biochemistry, 30: 1190–1206.

Zadoks J.C., Chang T.T., Konzak G.F. (1974): A decimal code for growth stages of cereals. Weed Research, 14: 415–421. Received for publication July 13, 2006 Accepted after corrections October 27, 2006

 

Żródło: http://www.agriculturejournals.cz/publicFiles/00089.pdf

ZIELONE TRENDY – najwięcej informacji o prawdziwym soku z trawy jęczmiennej i o algach chlorella pyrenoidosa.

Powrót na stronę główną

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *